Vuilnisvatbesluitvorming

Een bouwvergadering, enkele weken geleden. Er was tijdig een agenda gestuurd waar relatief weinig punten op stonden. Een vergadering waarvan je van te voren bij denkt ‘fijn, om 16.30 uur is de vergadering vast wel afgelopen’. Dat kwam mij wel goed uit, want ik had nog heel wat te doen. Maar zo liep het niet. Er moest een simpel besluit genomen worden over een onderwerp wat eigenlijk niet eens zo urgent en/of belangrijk is. Niet dat het er niet toe doet, maar toch. Er werd van alles bij gehaald, meningen van anderen werden verkondigd die nu niet aanwezig waren, op eerdere besluiten aangaande dit onderwerp werd teruggekomen, er werden weer vragen gesteld en twijfels geuit en ga zo maar door. Uiteindelijk werd het punt doorgeschoven naar de volgende vergadering…..

Deze week weer een bouwvergadering. Hetzelfde punt stond op de agenda. Samen met nog een paar andere agendapunten waaronder het 2e concept formatieplanning. Altijd lastig, zeker in deze tijden van afnemende leerlingen, altijd te weinig geld en toenemende behoeften om uit leerlingen het beste te halen en om de een of andere reden net even extra zorg nodig hebben. Er wordt besloten om dit punt eerst te bespreken. En op de een of andere manier verliep de vergadering net zo ‘warrig’ (ik heb er even geen ander woord voor) als de vorige vergadering. Aan het einde van de vergadering is er geen besluit (of consensus) bereikt over de formatieplanning en alle andere punten op de agenda zijn niet besproken…. Deze worden (weer) doorgeschoven naar de volgende vergadering.

En ineens las ik daar het stukje over ‘vuilnisvatbesluitvorming’ in het boek ‘Leren Veranderen’ (Caluwé & Vermaak, 2006). Dit boek vormt een belangrijke bron voor mijn paper met de vraag ‘Welke veranderstrategie en interventies bevorderen het ontstaan c.q. dragen bij aan de ontwikkeling naar een professionele leergemeenschap?’ waar ik een hoofdstuk wijd aan waarom veranderen nou toch zo complex is. En een van die verklaringen gaat over dat een organisatie bestaat uit ‘losjes gekoppelde systemen’. Leerkrachten, schoolleiders, ouders, leerlingen zijn wel afhankelijk van elkaar maar die afhankelijkheid is minder duidelijk dan in sterker gekoppelde organisaties. Organisaties zijn vaak ‘ambigue’ (dubbelzinnig) in hun doelstellingen. Dat betekent dat iedereen binnen de organisatie zijn eigen doelen kan formuleren en daarbij toch binnen de doelen van de organisatie blijven.

En in dat kader wordt in het boek gesproken over  ‘vuilnisvatbesluitvorming’ waarin de volgende definitie van een organisatie wordt gegeven: ‘Een organisatie is een verzameling keuzemomenten die een probleem vereist, onderwerpen en gevoelens die zoeken naar situaties waarin ze geuit kunnen worden, oplossingen die naar onderwerpen of problemen zoeken waarop zij een antwoord kunnen zijn en beslissers die naar werk zoeken. Overal staan ‘vuilnisvaten’ met onopgeloste vragen en problemen en niet genomen beslissingen, die –in plaats van geleegd te worden-  steeds worden overgestort in nieuwe en grotere vaten.’

Vervolgens volgt een enigszins hilarisch voorbeeld:

‘In een plenaire vergadering van leraren ligt het voorstel ter tafel om alle lestijden met vijf minuten in te korten tot vijfenveertig minuten. De vijf minuten zouden ten goede moeten komen aan leerlingbegeleiding. De leraren moderne vreemde talen vinden dat ze die vijf minuten hard nodig hebben en vragen zich af hoe hun leermethode gewijzigd moet worden indien dit voorstel wordt aangenomen. Andere leraren vragen zich af hoe de beschikbaar gekomen tijd voor leerlingbegeleiding dan wel besteed gaat worden: ze hebben er problemen mee indien dat te vrij ingevuld gaat worden. Sommige leraren vinden het noodzakelijk dat de perioden van vijf minuten opgespaard worden om een werkweek te kunnen organiseren. Weer anderen hebben problemen met de organisatie en het leidinggeven van werkweken. Eén leraar, die het nut van werkweken ‘overigens’ niet inziet, waarschuwt voor de inferieure kwaliteit tentdoek van gehuurde tenten, omdat dat zeker problemen zal geven bij de ouders. Anderen hebben problemen met het feit dat ouders daarbij inspraak willen, en willen hierover eerst discussiëren. Een enkeling is niet te spreken over de inrichting van het overblijflokaal en het surveillancerooster en vreest nog meer onheil als de pedagogische doelstellingen te zeer voorop komen te staan in deze school. Enkelen vinden dat de adjunct-directeur leerlingbegeleiding nu al overbelast is en dat, mede gezien zijn gezinssituatie, de organisatie van de school eerst aangepast moet worden alvorens men een dergelijk voorstel kan uitvoeren.’

Dus zie hier het vuilnisvat: er komen steeds meer problemen bij en het risico dat een verkeerde beslissing wordt genomen (niemand krijgt zijn zin en niemand staat er achter) en dat de beslissing wordt uitgesteld met alle risico’s van dien dat er nog meer onopgeloste kwesties bij gehaald worden. Of dat het probleem wordt omzeilt: ‘laten we er een studiedag over houden’ en zie hier, een nieuw vuilnisvat is geplaatst.

Wat wil ik nou bereiken met dit blog? Eigenlijk voor het moment niet eens zo veel. Het is eerder een constatering waarbij ik toevallig door bestudering van literatuur de theorie aan de praktijk heb kunnen koppelen. En nee, ik heb er zo 1-2-3 geen oplossing voor. Dat is een volgende stap. Wel ga ik dit stukje theorie delen met mijn collega’s. Op een bouwoverleg ofzo……

Bron: Caluwé, L. de, & Vermaak, H. (2006). Leren Veranderen. Deventer: Kluwer.

Deze blogpost is onderdeel van een Quadblog.

Advertenties

Onderwijskunde in Utrecht: De (nog) niet gerealiseerde potentie van onderwijstechnologie voor het rekenonderwijs?

See on Scoop.itMaster Onderwijskunde Leren & Innoveren

Moeten we hoge verwachtingen hebben van het inzetten van onderwijstechnologie in het rekenonderwijs? Een recente meta-analyse suggereert dat misschien niet realistisch is.

Al jaren wordt er door overheden en scholen flink geïnvesteerd in nieuwe technologie. Nieuwe technologische toepassingen zoals interactieve whiteboards, tablets, smart phones vinden hierdoor hun weg meer en meer naar het klaslokaal. Dat het inzetten van technologie in het onderwijs big business is, blijkt wel uit het feit dat de Amerikaanse overheid in 2009 besloot 650 miljoen dollar beschikbaar te stellen voor onderwijstechnologie.

Dit roept de vraag op wat deze investeringen opleveren. Er wordt geïnvesteerd in onderwijstechnologie met het doel om het onderwijs te verbeteren, om het leerproces van leerlingen beter te ondersteunen en om leraren te helpen nog beter onderwijs te verzorgen. Lukt dat ook? Dat is de vraag die de honderden, zo niet duizenden, studies die de afgelopen decennia zijn uitgevoerd naar de effecten van onderwijstechnologie proberen te beantwoorden.

Manuela Bazen’s insight:

De effectsize van +0.19 blijft nog ver achter bij Hattie’s effectsize van +0.40 (‘dan doet ’t er toe’). Ook mijn mening is dat het zeker potentie heeft. om af te sluiten met Jeroen’s woorden: Wie weet hoe het klaslokaal van 2020 eruit zal zien en op welke manier onderwijstechnologie dan – misschien beter dan tot nu toe – het onderwijs veranderd en verbeterd zal hebben?

See on onderwijskunde.blogspot.be

Opvallende VS-studie: hoogopgeleide vrouwen met MBA werken vaker parttime dan andere afgestudeerden

See on Scoop.itMaster Onderwijskunde Leren & Innoveren

Vrouwen die een elite-opleiding genoten in de VS blijken vaker zich af te keren van een fulltime job dan andere afgestudeerden. Het is normaal dat deze groep later instroomt op de arbeidsmarkt en gemiddeld meer verdienen, maar toch blijken ze zeker als er kinderen komen sneller te opteren voor halftijds werk.

Dit blijkt uit een onderzoek van economieprofessor Joni Hersch die hier ook een mogelijke verklaring ziet voor het kleiner aantal vrouwelijke CEO’s.

See on xyofeinstein.wordpress.com

Jongeren versturen massaal filmpjes via Vine

See on Scoop.itMediawijsheid en ouders

Vine is de laatste tijd steeds populairder aan het worden. Bekende artiesten zoals Mr. Polska en Bizzey van Yellow Claw zijn erg actief op deze…

Manuela Bazen’s insight:

Zal Vine echt de nieuwe trend worden?

See on www.dutchcowboys.nl

Games kunnen kwaliteit onderwijs opvijzelen – Trouw

See on Scoop.itMaster Onderwijskunde Leren & Innoveren

Trouw Games kunnen kwaliteit onderwijs opvijzelen Trouw Er zijn nieuwe technieken beschikbaar om dit mogelijk te maken. Ik noem er twee: flipping the classroom en gamification.
See on www.trouw.nl